چند شعر از فرزانه شیدا  چاپ
تاریخ : جمعه 17 خرداد‌ماه سال 1387
Image and video hosting by TinyPic
 
 
 بیچاره دلم که  مانده در باران بود
 
در بارش لحظه های غم ویرا ن بود
 
 بیچاره دلم که همره  ابر گریست
 
هر بار که سینه ی سما  گریان بود
 
دوشنبه 13 خرداد 1387
 
فرزانه شیدا
 
 
 
 
 
 
چو مست از باده ی دنیا

ســرودم با دلی رسوا

اگر گفـــتم درونــم را

بدون لحــظه ای پروا

بوّد شــاهد خــدای ما

در این  گنبدگه  رویـا

همیشه بوده ام شـیدا

همیشه بوده ام شـیدا
 

ف.شیدا

 
 دوشنبه 13 خرداد 1387
 
 
 
ساقی
 
 
در این شبهای غمناکی
 
ز مردن کی کنم باکی؟!
 
بــباراز باده  بر جامم
 
براین عاشــق دل خاکی
 
 
چو شد دل مست وحیرانش
 
چه  سوزد دل ز هجرانش
 
دبه سیل  اشک ها آخر
 
رسد اشکم  بدامانش
 
 
بخوان در مستى ا م ساقى
 
 شبی تا صبح و  آفاقی

که بر  شاخ وجود و دل

ز عشقم مانده اوراقی
 
 
پنجشنبه 16 خرداد 1387
 
ف.شیدا